God openbaart Zich aan ons als de El Shaddai, de Almachtige. Bij Hem is werkelijk bescherming. De eerste keer in de Bijbel dat God Zich zo openbaart is bij Abraham die een kind bij Hagar gekregen had maar Gods weg was om de zoon van de belofte geboren te laten worden bij Sara. 

Psalm 91 vers 1-2: ‘Die in de schuilplaats des Allerhoogsten is gezeten, die zal vernachten in de schaduw des Almachtigen. Ik zal tot den Heere zeggen: Mijn Toevlucht en mijn Burg, mijn God, op Welken ik vertrouw’.

Vertrouwen in de algenoemzame God

Luther beschrijft deze Psalm als de grootste van troost. De Almachtige. De Psalm spreekt van geloof als onzichtbare kracht. De commentatoren wijzen eerst naar Christus. God is Zijn Toevlucht. En ook Gods kinderen. Maar niet letterlijk dat Gods kinderen geen ziekte kunnen krijgen maar een algemeen. Onze ziel en wat ten beste voor ons is zal altijd gered worden. Die God toebehoren zullen gered worden en zijn eeuwig veilig.

Dit is een roep voor nauwe gemeenschap met God. Spurgeon: elke gelovige heeft behoefte aan in dat innige heiligdom te zijn. Heilige der heiligen. Die plaats van barmhartigheid. Alleen de hogepriester in mocht. Het spreekt van Christus.

De schuilplaats van de Allerhoogsten. Jesaja 32 vers 2: ‘En die man zal zijn als een verberging tegen den wind, en een schuilplaats tegen den vloed, als waterbeken in een dorre plaats, als de schaduw van een zwaren rotssteen in een dorstig land’.

Vrienden het is Christus. Als ik kom tot bekering pleiten op Zijn verdiensten op Calvarie. Dagelijks moet ik tot Hem komen in die verborgen plaats, Hij mij alles de Geliefde. Kan dat van allen hier vanmorgen gezegd worden? Om getroost te worden, versterkt in het geloof. Als we zo doen zullen verzekerdheid worden waar anderen dit missen.

In tijden van problemen, de angsten der hel. Spurgeon: Zijn bescherming door het Goddelijke leger. Vers 3: ‘Want Hij zal u redden van den strik des vogelvangers, van de zeer verderfelijke pestilentie’. Constant op Hem vertrouwen voor bewaring. Maar wat ik vanmorgen wil doen is de twee namen van de Heere. De Schuilplaats en de Allerhoogste.

Als we telkens tot Hem komen en deze namen gebruiken, zal het ons meer verzekeren. Gill: de hoogste God. Het spreekt van Zijn schepping. Boven alle problemen die we in het leven hebben, Hij gaat het te boven. God van het eeuwige doel en volharding.

Abraham ontmoette als eerste de hogepriester Melchizedek. De Allerhoogste daar genoemd. Als we door een tijd van beproeving gaan. Hij is groter en Hij heeft een groot oog voor hen. Hij heeft in het bijzonder op hen die in deze wereld verdrukt worden.

Allerhoogste. Shaddai. El Shaddai. Ik wil terugkeren naar Genesis 17 vers 1. Eerste keer dat deze term wordt gebruikt. Aan Abraham verteld. Abraham is de vader van alle gelovigen. Prototype van alle gelovigen. Hij had vertrouwd op de beloften van God en het was tot gerechtigheid gerekend.

Genesis 15 vers 6. En in Genesis 16 de grote belofte van een zoon. Dat uit hem een groot volk geboren zou worden. Maar hij had geen zoon. En Sara. En hij had een zoon bij Hagar. Was dat Gods weg? Zeker niet. Hij had het in eigen hand genomen. Niet langer de Heere vertrouwd.

Wij kunnen ook zo zijn. In het leven van het geloof. Begonnen te vertrouwen op God. Maar een beetje meer van mij. Religieus of meer bidden. Deze dingen zijn goed maar niet op vertrouwen voor de zaligheid. Alleen op het werk van Christus. Eigen goede werken, eigen goede gedachten, we zien op Christus voor vrede.

We moeten we ons afvragen vertrouw ik alleen op Christus voor de zaligheid van mijn ziel? Ja ik moet tot Hem komen. Maar Hij moet mijn schuld wegnemen. Hij mij een nieuw hart en een nieuw leven geven. We moeten Hem alleen vertrouwen.

De Heere vertrok van Abraham. Dertien jaren voorbij sinds de geboorte van Izak. Wat is er gebeurd? De Schrift zwijgt erover. We speculeren erover. Misschien genieten van vaderschap. Commentaren: dit waren onvruchtbare jaren.

Mensen die zoeken naar een echtgenoot. Zij bidden tot God maar kunnen de juiste niet vinden. We laten onze standaarden los. Nemen het zelf in de hand. Het kan in ander deel van ons leven.

Genesis 17. En God kwam opnieuw tot Abraham. Het falen van Abraham en de jaren van stilte. God openbaart Zich. Ik ben de Almachtige. El Shaddai. Abraham had dingen in eigen hand genomen. De verbondsbeloften kwamen opnieuw tot hem door een miraculeuze geboorte.

Calvijn: mogelijk klaagde hij. Geboorte Ismaël. Mogelijk dacht Abraham is de weg van de Heere, het zaad van de Heere. In deze weg kwam Abraham tot het einde van vertrouwen in zichzelf. Abraham honderd jaar. Sara negentig.

Ik ben de Almachtige. Abraham je gaat leren de macht en genoegzaamheid van de Heere. Zonder jouw hulp. Of ingrijpen. Hier is een les in Gods genoegzaamheid in de zaligheid. Het beloofde Zaad was erin begrepen.

Abraham zag de dag van Christus en verheugde zich erin. Wanneer gezien? Zeker toen de belofte gegeven werd. En ook hierin. God wacht vaak totdat we komen tot het einde van al het vertrouwen in onszelf. Zeker was dat het geval bij Abraham. Een kind van Sara. Hier is een les voor ons. Vertrouwen in onszelf. Dat Hij moet zegenen, ons veranderen moet.

Hebben we het moeilijk in een beproeving? Helemaal vertrouwen op God. Beproevingen voor kerken. Dingen aanpassen. Maar geen bekeringen. Het is niet door onze kracht van ons getuigen, onze inspanning, maar door Hem alleen wanneer we vertrouwen op Hem. Het Evangelie bekendmaken maar vertrouwen in Zijn macht.

Ik ben de Almachtige God. El. De al- en dan Shaddai, machtige. Het komt van moederborst. De ene die Zijn macht in grote zegeningen uitstrooit. Om te zegenen. Om te leveren. De God die genoegzaam is. Het is als dat God tegen Abraham zegt, je hebt het lang genoeg gezocht in eigen kracht en nu in geloof leren dat het alles genoeg van mij is. Je hebt je Ismaël. En nu zal Ik het doen door Sara. Het genoegzame Lam.

Ik zal het doen wat Ik beloofd hebt in het verbond. Natuurlijk in de geboorte van Izak. Grote verwachting in Abraham over zijn zoon.

Romeinen 4 vers 19. We zien hoe de beloften van God in Abraham gereflecteerd worden in deze woorden. ‘En niet verzwakt zijnde in het geloof, heeft hij zijn eigen lichaam niet aangemerkt, dat alrede verstorven was, alzo hij omtrent honderd jaren oud was, noch ook dat de moeder in Sara verstorven was’.

De Almachtige God die het alles vervuld. Dat is de God waar we naar moeten zoeken. En op vertrouwen. Bescherming. De Almachtige God. Hebben we dat geloof? Hij is in staat om ons te bewaren, over ons te waken.

Hij is God die Izak zond en in Izak’s lijn Zijn eigen Zoon. Laten we terugkeren naar Genesis 17. Ik ben genoegzaam om al de beloften te vervullen. Deze nieuwe naam introduceerde aan Abraham. Hebben we onszelf onderworpen aan zo’n God? Onze zielen, leven, onze toekomst. Om ons te bewaren? Om onze ziel te bewaren.

Maar laten we iets verdergaan in Genesis 17. Wandel voor mij en wees oprecht. Alles in God maar dat betekent niet dat we al klagend door het leven mogen gaan. Abraham je weet nu van Mijn almachtige kracht. Maar Abraham jouw verantwoordelijkheid is te wandelen voor mij en oprecht te zijn. Vertrouw niet op jezelf. Zie op Mij. Genoeg dat Zijn voorzienigheid en zorg er voor je is.

Niet wandel voor Mij en Ik zal een verbond maken als een verdienste. Nee. Ik maak een verbond en wandel voor Mij. Is dat niet de roeping van elke gelovige? Niet dat we door oprecht te wandelen een verbond verdienen. Christus heeft het beschermd. In liefde, verwondering en prijs in heiligheid.

Wandelen we voor God? Wat betekent dat? Zeker dat Zijn oog op mij is. Hij kent mijn gedachten en reactie op moeilijkheden en provocatie. Dat Zijn oog op mij is. Met het vertrouwen van een kind dat de ouders met hun oog zien op de veiligheid van het kind.

We zijn nooit buiten Zijn oog en bescherming. En wees oprecht. We strijden voor perfectie. Maar de Heere kijkt naar of we oprecht zijn. In onze christelijke wandel oprecht zijn. In onze tijd voor Hem. Om oprecht te zijn.

Matthew Henry: verbond van genade gemaakt met alle gelovigen. In Christus. Gemaakt met Abraham. Al de zegeningen van de Almachtige. Zeven keer in dit hoofdstuk zegt de Heere ‘Ik zal’. Het zijn zekerheden in Christus. Al de beloften in Christus zegt Paulus zijn in Hem ja en Amen.

We kunnen erop rusten. Kan Abraham erop rusten hier? Ja zegt de Heere hier. De El Shaddai. Wij kunnen er zo op rusten als de erfgenamen van de zaligheid. Wij kunnen erop vertrouwen omdat ze  uitgesproken zijn door de Almachtige.

Psalm 91 vers 1: ‘Die in de schuilplaats des Allerhoogsten is gezeten, die zal vernachten in de schaduw des Almachtigen’. Constante stabiliteit. Kan het zo zijn dat jij en ik vanmorgen wandelen in die beschermende plaats. En Gods door Zijn genade Zich dicht bij Hem houdt. De algenoegzame God.

2 Korinthe 6 vers 16: ‘Of wat samenvoeging heeft de tempel Gods met de afgoden? Want gij zijt de tempel des levenden Gods; gelijkerwijs God gezegd heeft: Ik zal in hen wonen, en Ik zal onder hen wandelen; en Ik zal hun God zijn, en zij zullen Mij een Volk zijn’.

De Almachtige God roept ons te breken met deze zondige wereld. En Hij heeft beloofd een Almachtige God te zijn. Laat ons tot Hem gaan. Zo’n zegening voor die Hem toebehoren.

 

Zondag 5 mei 2024 – Metropolitan Tabernacle Londen, Verenigd Koninkrijk – J. Northern – Schriftlezing Psalm 91 en Genesis 17 vers 1-9 en 15-22